1
00:00:17,419 --> 00:00:21,703
เวอร์ชั่นละครเพลงของเจฟฟ์ เวย์น
ของเอช.จี. เวลส์

2
00:00:24,277 --> 00:00:27,238
สงครามแห่งโลก

3
00:01:52,060 --> 00:01:54,826
ดาวอังคารไม่สามารถดำรงชีวิตได้

4
00:01:55,311 --> 00:01:58,550
ความพยายามของเราที่จะรักษา
ชีวมณฑลหมดสิ้นลง

5
00:01:59,102 --> 00:02:00,727
ตารางน้ำและอุณหภูมิ

6
00:02:01,129 --> 00:02:03,923
ลดลงทุกปีเช่นเดียวกับเรา
ประชากร

7
00:02:04,431 --> 00:02:08,517
หลักสูตรที่ตามมาเท่านั้น
ของการกระทำคือการพิชิต

8
00:02:08,886 --> 00:02:14,066
และการยึดครองโลก
เพื่อนบ้านที่ยังเยาว์วัยของเรา

9
00:02:16,869 --> 00:02:20,105
โลกเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิต
และทรัพยากรมีมากมาย

10
00:02:20,772 --> 00:02:25,395
สภาพแวดล้อมจะดูเหมือน
อึดอัดแต่ไม่ยับยั้งชั่งใจ

11
00:02:26,292 --> 00:02:28,382
แน่นอนว่าปัญหาอยู่ที่มนุษย์

12
00:02:29,218 --> 00:02:31,669
พวกเขาได้พัฒนาแบบดึกดำบรรพ์
สติปัญญา

13
00:02:32,520 --> 00:02:35,001
แต่สังคมของพวกเขาก็มีโครงสร้าง

14
00:02:35,002 --> 00:02:37,482
เกี่ยวกับการพิชิตตลอดกาล
และความขัดแย้ง

15
00:02:38,558 --> 00:02:42,299
เป็นการรุกอย่างรวดเร็วต่อพวกเขา
หัวใจทางสังคมและเศรษฐกิจ

16
00:02:42,905 --> 00:02:46,337
ควรป้องกันไม่ให้มีนัยสำคัญใดๆ
ฝ่ายค้าน

17
00:02:47,909 --> 00:02:51,527
วิธีการและวิธีการนี้
การโจมตีกำลังเกิดขึ้นแล้ว

18
00:02:53,581 --> 00:02:57,932
เครื่องเร่งไฮโดรเจนขนาดใหญ่
จะถูกสร้างขึ้น

19
00:02:58,774 --> 00:03:02,879
นี่จะเป็นการเปิดตัวพ็อดกันสะเทือน
แบกกองกำลังจู่โจม

20
00:03:42,603 --> 00:03:47,268
ตอนที่หนึ่ง: การมาของชาวอังคาร

21
00:03:51,004 --> 00:03:54,790
คงไม่มีใครเชื่อใน.
ปีสุดท้ายของศตวรรษที่ 19

22
00:03:55,413 --> 00:03:59,207
ว่ากิจการของมนุษย์ถูกจับตามองอยู่
จากโลกอวกาศอันไร้กาลเวลา

23
00:04:00,080 --> 00:04:02,669
ไม่มีใครสามารถฝันถึงสิ่งนั้นได้
เรากำลังถูกตรวจสอบ

24
00:04:03,182 --> 00:04:05,607
ในฐานะคนที่มีการศึกษาด้วยกล้องจุลทรรศน์
สิ่งมีชีวิตที่รุมเร้า

25
00:04:06,152 --> 00:04:07,963
และทวีคูณด้วยหยดน้ำ

26
00:04:08,636 --> 00:04:11,739
มีผู้ชายเพียงไม่กี่คนที่คิดว่า
ความเป็นไปได้ของชีวิตบนดาวเคราะห์ดวงอื่น

27
00:04:12,746 --> 00:04:18,438
แต่ถึงกระนั้น ข้ามอ่าวอวกาศ
จิตใจที่เหนือกว่าเราอย่างนับไม่ถ้วน

28
00:04:18,931 --> 00:04:20,876
ถือว่าแผ่นดินนี้ด้วย
สายตาอิจฉา

29
00:04:22,302 --> 00:04:27,162
และพวกเขาก็วาดอย่างช้าๆและแน่นอน
แผนการของพวกเขาที่ต่อต้านเรา

30
00:08:42,692 --> 00:08:46,860
เมื่อเวลาเที่ยงคืนของวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ.2561
ก๊าซส่องสว่างจำนวนมหาศาล

31
00:08:47,382 --> 00:08:49,166
ระเบิดจากดาวอังคารแล้วพุ่งเข้าหา
โลก

32
00:08:50,210 --> 00:08:54,756
เป็นระยะทางกว่าสองร้อยล้านไมล์
ว่างเปล่าพุ่งเข้ามาหาเราอย่างมองไม่เห็น

33
00:08:55,216 --> 00:08:56,345
ขีปนาวุธลูกแรกมาถึง

34
00:08:56,696 --> 00:08:58,496
ที่จะนำมาเช่นนั้น
ความหายนะมากมายต่อโลก

35
00:08:59,546 --> 00:09:01,633
ขณะที่ฉันดูก็มีอีก
เจ็ทของก๊าซ

36
00:09:02,448 --> 00:09:05,076
มันเป็นขีปนาวุธอีกลูกหนึ่งที่กำลังเริ่มต้น
ในทางของมัน

37
00:09:36,213 --> 00:09:38,218
และนั่นจะเป็นเช่นนี้ต่อไป
สิบคืน

38
00:09:39,074 --> 00:09:41,225
เปลวไฟพุ่งออกมาจากดาวอังคาร

39
00:09:41,747 --> 00:09:44,778
สีเขียวสดใส วาดหมอกสีเขียว
ข้างหลัง;

40
00:09:45,310 --> 00:09:48,336
สวยงามแต่ก็น่ากวนใจ
สายตา

41
00:09:49,494 --> 00:09:52,747
โอกิลบี นักดาราศาสตร์ให้คำมั่นกับผม
เราไม่ตกอยู่ในอันตราย

42
00:09:53,224 --> 00:09:55,957
เขามั่นใจว่าอาจมีได้
ไม่มีสิ่งมีชีวิต

43
00:09:56,369 --> 00:09:58,928
บนดาวดวงนั้นอันห่างไกล

44
00:10:01,091 --> 00:10:03,889
โอกาสที่สิ่งใดๆจะเข้ามา
จากดาวอังคาร

45
00:10:04,431 --> 00:10:06,954
เป็นล้านต่อหนึ่งเขากล่าว

46
00:10:10,355 --> 00:10:13,617
โอกาสที่สิ่งใดๆจะเข้ามา
จากดาวอังคาร

47
00:10:14,040 --> 00:10:20,645
เป็นล้านต่อหนึ่ง แต่ก็ยัง
พวกเขามา...

48
00:10:22,394 --> 00:10:24,752
แล้วคืนขีปนาวุธลูกแรกก็มาถึง
เข้าใกล้โลก

49
00:10:25,396 --> 00:10:27,417
ก็ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา
ดาวตก,

50
00:10:27,952 --> 00:10:30,626
แต่วันรุ่งขึ้นก็มีปล่องภูเขาไฟขนาดใหญ่
ท่ามกลางส่วนรวม,

51
00:10:31,114 --> 00:10:33,240
แล้วโอกิลบีก็มาตรวจสอบอะไร
นอนอยู่ที่นั่น

52
00:10:34,025 --> 00:10:39,063
ทรงกระบอก กว้างสามสิบหลา
ร้อนวูบวาบพร้อมเสียงแผ่วเบา

53
00:10:39,490 --> 00:10:41,355
ของการเคลื่อนไหวที่มาจากภายใน

54
00:10:42,324 --> 00:10:46,168
ทันใดนั้นด้านบนก็เริ่มเคลื่อนไหว:
หมุน, คลายเกลียว;

55
00:10:47,210 --> 00:10:50,127
และโอกิลบีกลัวว่ามีผู้ชายคนหนึ่ง
ข้างในพยายามหลบหนี

56
00:10:50,633 --> 00:10:53,026
เขารีบวิ่งไปที่กระบอกสูบแต่
ความร้อนอันแรงกล้าหยุดยั้งเขา

57
00:10:53,407 --> 00:10:54,729
ก่อนที่เขาจะเผาตัวเองได้
บนโลหะ

58
00:10:56,422 --> 00:10:59,346
โอกาสที่สิ่งใดๆจะเข้ามา
จากดาวอังคาร

59
00:10:59,836 --> 00:11:02,246
เป็นล้านต่อหนึ่งเขากล่าว

60
00:11:05,530 --> 00:11:08,961
โอกาสที่สิ่งใดๆจะเข้ามา
จากดาวอังคาร

61
00:11:09,331 --> 00:11:15,326
เป็นล้านต่อหนึ่ง แต่ก็ยัง
พวกเขามา...

62
00:11:16,917 --> 00:11:20,444
ใช่แล้ว โอกาสที่อะไรก็จะมาถึง
จากดาวอังคาร

63
00:11:20,964 --> 00:11:23,279
เป็นล้านต่อหนึ่งเขากล่าว

64
00:11:26,435 --> 00:11:29,712
โอกาสที่สิ่งใดๆจะเข้ามา
จากดาวอังคาร

65
00:11:30,155 --> 00:11:35,944
เป็นล้านต่อหนึ่ง แต่ก็ยัง
พวกเขามา...

66
00:12:23,435 --> 00:12:27,238
มันดูเหลือเชื่อมากสำหรับฉันตอนนี้
ที่ทุกคนใช้เวลาในเย็นวันนั้น

67
00:12:27,763 --> 00:12:29,113
ราวกับว่ามันเป็นเช่นนั้น
อื่น ๆ

68
00:12:36,852 --> 00:12:39,612
จากสถานีรถไฟมาถึง
เสียงรถไฟวิ่งแยก

69
00:12:39,987 --> 00:12:44,189
ดังก้องและดังก้องเบาลงเกือบ
สู่ทำนองอันห่างไกล

70
00:12:51,003 --> 00:12:53,593
ทุกอย่างดูปลอดภัยและเงียบสงบมาก

71
00:14:07,293 --> 00:14:09,472
เช้าวันรุ่งขึ้นฝูงชนมารวมตัวกัน
ในเรื่องทั่วไป

72
00:14:10,257 --> 00:14:12,907
ถูกสะกดจิตโดยการคลายเกลียว
ของกระบอกสูบ

73
00:14:14,030 --> 00:14:17,818
สกรูส่องแสงสองฟุต
ฉายไว้เมื่อจู่ๆ

74
00:14:18,616 --> 00:14:20,024
ฝาหลุดออก

75
00:14:29,242 --> 00:14:33,155
ดวงตาสองดวงที่ส่องสว่างเหมือนดิสก์
ปรากฏขึ้นเหนือขอบ

76
00:14:34,333 --> 00:14:39,764
ก้อนกลมมนขนาดใหญ่, ใหญ่กว่า
ยิ่งกว่าหมีลุกขึ้นช้าๆ

77
00:14:40,190 --> 00:14:41,897
แวววาวเหมือนหนังเปียก

78
00:14:42,615 --> 00:14:47,078
ปากไร้ริมฝีปากของมันสั่นและ
หนวดและมีหนวดเหมือนงู

79
00:14:47,493 --> 00:14:50,337
บิดเบี้ยวราวกับร่างกายที่เงอะงะ
โยกตัวและเต้นเป็นจังหวะ

80
00:16:13,285 --> 00:16:15,209
ชายหนุ่มสองสามคนเข้ามาใกล้มากขึ้น
ไปที่หลุม

81
00:16:16,211 --> 00:16:20,654
ช่องทางสูงเพิ่มขึ้นและล่องหน
รังสีความร้อนพุ่งจากคนสู่คน

82
00:16:21,271 --> 00:16:24,664
และมีแสงเจิดจ้าดังเช่น
แต่ละคนก็กลายเป็นไฟทันที

83
00:16:25,351 --> 00:16:28,231
ต้นไม้และพุ่มไม้ทุกต้นกลายเป็นมวล
เปลวไฟเมื่อสัมผัสสิ่งนี้

84
00:16:28,684 --> 00:16:31,153
อำมหิต รังสีความร้อนอันน่าพิศวง

85
00:18:25,071 --> 00:18:28,416
ผู้คนต่างพากันแยกทางออกจาก
ธรรมดาและฉันก็วิ่งด้วย

86
00:18:28,957 --> 00:18:32,123
ฉันรู้สึกว่าฉันถูกล้อเล่น
ว่าตอนที่ฉันกำลังใกล้จะถึงแล้ว

87
00:18:32,618 --> 00:18:35,341
ของความปลอดภัย ความตายอันลึกลับนี้จะเกิดขึ้น
กระโดดตามฉันและฟาดฉันลง

88
00:18:36,433 --> 00:18:40,271
ในที่สุดฉันก็มาถึง Maybury Hill และ
ท่ามกลางความเย็นสลัวในบ้านของฉัน

89
00:18:40,941 --> 00:18:42,907
ฉันเขียนบัญชีสำหรับฉัน
หนังสือพิมพ์

90
00:18:43,424 --> 00:18:46,635
ก่อนที่ฉันจะจมลงไปใน
, ผีสิงนอนหลับ.

91
00:19:44,719 --> 00:19:47,047
ฉันตื่นขึ้นมาด้วยเสียงของมนุษย์ต่างดาว
ตอกจากหลุม

92
00:19:47,564 --> 00:19:50,155
และรีบไปที่สถานีรถไฟ
เพื่อซื้อกระดาษ

93
00:19:59,538 --> 00:20:03,869
รอบตัวฉัน กิจวัตรประจำวันของชีวิต
ทำงาน,กิน,นอน,

94
00:20:04,365 --> 00:20:07,954
ก็ดำเนินไปอย่างสงบเหมือนเดิม
เป็นเวลานับไม่ถ้วน

95
00:20:17,537 --> 00:20:20,074
บน Horsell Common
ชาวอังคารยังคงดำเนินต่อไป

96
00:20:20,479 --> 00:20:22,347
ทุบตีและกวน นอนไม่หลับ

97
00:20:22,712 --> 00:20:25,764
ไม่ย่อท้อที่ทำงานเกี่ยวกับ
เครื่องจักรที่พวกเขากำลังทำ

98
00:20:26,374 --> 00:20:29,421
ครั้งแล้วครั้งเล่ามีแสงสว่างเหมือนลำแสง
ของไฟฉายของเรือรบ

99
00:20:29,841 --> 00:20:33,658
จะกวาดล้างสามัญและความร้อน
เรย์ก็พร้อมที่จะติดตาม

100
00:22:50,472 --> 00:22:53,348
ในช่วงบ่ายบริษัทของ
ทหารผ่านเข้ามา

101
00:22:53,998 --> 00:22:57,123
และนำไปปฏิบัติตามส่วนรวม
เพื่อสร้างวงล้อม

102
00:23:10,112 --> 00:23:14,629
เย็นวันนั้นเกิดความรุนแรง
พังและฉันตระหนักด้วยความสยดสยอง

103
00:23:15,058 --> 00:23:17,346
ว่าบ้านของฉันอยู่ในระยะ
ของรังสีความร้อนของดาวอังคาร

104
00:23:30,219 --> 00:23:33,397
รุ่งอรุณมีดาวตกด้วย
เส้นทางหมอกสีเขียว

105
00:23:33,865 --> 00:23:36,532
ลงมาอย่างรวดเร็วราวกับฤดูร้อน
ฟ้าผ่า

106
00:23:37,099 --> 00:23:38,717
นี่คือกระบอกที่สอง

107
00:25:23,012 --> 00:25:26,614
การตอกจากหลุมและ
เสียงปืนดังขึ้น

108
00:25:27,618 --> 00:25:30,802
ความกลัวของข้าพเจ้าเพิ่มขึ้นเมื่อได้ยินเสียงของ
มีคนคืบคลานเข้าไปในบ้าน

109
00:25:31,856 --> 00:25:33,711
แล้วฉันก็เห็นว่ายังเป็นเด็กอยู่
ปืนใหญ่,

110
00:25:34,403 --> 00:25:36,857
เหนื่อยล้ามีเลือดไหล
และสิ่งสกปรก

111
00:25:37,449 --> 00:25:41,438
มีใครอยู่ที่นี่บ้างไหม?
-เข้ามาสิ ดื่มนี่สิ

112
00:25:41,938 --> 00:25:43,934
ขอบคุณ
- เกิดอะไรขึ้น?

113
00:25:45,099 --> 00:25:48,262
พวกเขากวาดล้างเรา ตายไปหลายร้อย
อาจจะหลายพัน

114
00:25:48,983 --> 00:25:50,344
รังสีความร้อน?
-ชาวอังคาร

115
00:25:50,816 --> 00:25:52,958
พวกเขาอยู่ในหมวกของ
เครื่องจักรที่พวกเขาทำ

116
00:25:53,424 --> 00:25:57,081
สิ่งของที่เป็นโลหะขนาดใหญ่บนขา
เครื่องจักรขนาดยักษ์ที่เดินได้

117
00:25:57,816 --> 00:26:00,844
พวกเขาโจมตีเรา
พวกเขากวาดล้างเรา

118
00:26:01,380 --> 00:26:02,800
เครื่องจักร?
- เครื่องจักรต่อสู้

119
00:26:02,871 --> 00:26:05,326
หยิบคนขึ้นมาและทุบตี
พวกเขาอยู่กับต้นไม้

120
00:26:05,770 --> 00:26:08,969
แค่ก้อนโลหะ แต่พวกเขารู้
สิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่

121
00:26:10,058 --> 00:26:12,183
อืม. มีอีกกระบอกหนึ่ง
มาเมื่อคืนนี้

122
00:26:12,629 --> 00:26:14,815
ใช่. ใช่ มันดูมุ่งหน้าสู่ลอนดอน

123
00:26:15,253 --> 00:26:18,174
ลอนดอน! แครี่! ฉันไม่ได้ฝัน
อาจมีอันตรายได้

124
00:26:18,517 --> 00:26:20,765
ถึงแครี่และพ่อของเธอ
ห่างออกไปหลายไมล์

125
00:26:22,217 --> 00:26:23,506
ฉันต้องไปลอนดอนทันที

126
00:26:23,823 --> 00:26:25,864
และฉันก็ต้องรายงานตัว
สำนักงานใหญ่,

127
00:26:26,649 --> 00:26:28,119
ถ้ายังมีเหลืออยู่

128
00:27:18,590 --> 00:27:21,411
ที่ Byfleet เรามาถึงโรงแรมแห่งหนึ่ง
แต่มันถูกทิ้งร้าง

129
00:27:21,750 --> 00:27:25,505
ทุกคนตายแล้วเหรอ?
- ไม่ใช่ทุกคน ดูสิ...

130
00:27:26,283 --> 00:27:28,576
ปืนใหญ่หกกระบอกพร้อมพลปืน
ยืนเคียงข้าง

131
00:27:28,987 --> 00:27:30,648
คันธนูและลูกธนูต่อต้าน
ฟ้าผ่า

132
00:27:31,180 --> 00:27:33,884
พวกเขายังไม่เห็นรังสีความร้อนเลย

133
00:28:05,609 --> 00:28:07,152
เราก็รีบไปตามทางไป.
เวย์บริดจ์.

134
00:28:08,070 --> 00:28:10,016
จู่ๆก็มีเรื่องหนักเกิดขึ้น
การระเบิด

135
00:28:10,973 --> 00:28:13,649
พื้นดินสั่นสะเทือน
หน้าต่างแตก

136
00:28:14,190 --> 00:28:16,136
และควันก็พวยพุ่งขึ้น
ขึ้นไปในอากาศ

137
00:28:16,900 --> 00:28:20,580
ดู! พวกเขาอยู่ที่นั่น!
ฉันบอกอะไรคุณ!

138
00:28:43,148 --> 00:28:46,912
อย่างรวดเร็วทีละคนสี่
ของเครื่องจักรการต่อสู้ก็ปรากฏขึ้น

139
00:28:47,529 --> 00:28:50,185
ขาตั้งมหึมาสูงกว่า
หอคอยที่สูงที่สุด

140
00:28:50,660 --> 00:28:52,764
ก้าวย่างเหนือต้นสน
และทุบตีพวกเขา

141
00:28:53,226 --> 00:28:55,225
เครื่องยนต์เดินที่ทำจากโลหะแวววาว

142
00:28:55,700 --> 00:28:58,553
แต่ละคนถือกรวยขนาดใหญ่
และฉันก็ตระหนักด้วยความสยดสยอง

143
00:28:58,938 --> 00:29:00,678
ว่าฉันเห็นสิ่งเลวร้ายนี้
ก่อน

144
00:29:39,525 --> 00:29:41,524
เครื่องที่ห้า
ปรากฏบนฝั่งอันไกลโพ้น

145
00:29:42,076 --> 00:29:43,745
มันยกตัวขึ้นเต็มความสูง

146
00:29:44,164 --> 00:29:45,892
เจริญรุ่งเรืองช่องทางสูง
ในอากาศ

147
00:29:46,304 --> 00:29:50,156
และสิ่งที่น่าสยดสยอง
รังสีความร้อนกระทบเมือง

148
00:29:57,814 --> 00:30:00,674
ขณะที่มันโจมตี ทั้งห้าคนก็ต่อสู้กัน
เครื่องจักรต่างชื่นชมยินดี

149
00:30:01,091 --> 00:30:04,602
เปล่งเสียงหอนอันน่าอึกทึกครึกโครมซึ่ง
คำรามเหมือนฟ้าร้อง

150
00:32:45,914 --> 00:32:49,635
ปืนหกกระบอกที่เราได้เห็น
ตอนนี้ยิงพร้อมกัน

151
00:32:50,309 --> 00:32:51,927
การตัดหัวเครื่องจักรต่อสู้

152
00:32:52,789 --> 00:32:55,974
ดาวอังคารที่อยู่ในกระโปรงหน้ารถคือ
ถูกประหารแล้วกระเซ็นไปทั้งสี่ลม

153
00:32:56,542 --> 00:32:59,521
และร่างกาย ตอนนี้ไม่มีอะไรนอกจาก
อุปกรณ์โลหะที่ซับซ้อน

154
00:33:00,029 --> 00:33:01,631
ปั่นป่วนไปสู่ความหายนะ

155
00:33:02,290 --> 00:33:05,562
ขณะที่มอนสเตอร์ตัวอื่นๆ ก้าวหน้าไป
ผู้คนต่างวิ่งหนีอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า

156
00:33:05,968 --> 00:33:09,176
พลทหารปืนใหญ่ในหมู่พวกเขา
แต่ฉันกระโดดลงไปในน้ำ

157
00:33:09,585 --> 00:33:11,781
และซ่อนตัวจนต้องหายใจไม่ออก

158
00:33:12,282 --> 00:33:16,259
ตอนนี้ปืนพูดอีกครั้ง
แต่คราวนี้รังสีความร้อน

159
00:33:16,698 --> 00:33:18,877
ส่งพวกเขาไปสู่การลืมเลือน

160
00:33:59,467 --> 00:34:02,165
มีแสงแฟลชสีขาวแผ่รังสีความร้อน
พัดข้ามแม่น้ำ

161
00:34:02,717 --> 00:34:06,185
โดนไฟลวก ตาบอดครึ่งทาง และทุกข์ทรมาน
ฉันเซโดยการกระโดด,

162
00:34:06,588 --> 00:34:08,109
พ่นน้ำไปทางฝั่ง

163
00:34:08,624 --> 00:34:12,731
ฉันล้มลงต่อหน้าชาวอังคารอย่างเต็มตา
ไม่คาดหวังอะไรนอกจากความตาย

164
00:34:13,163 --> 00:34:15,527
เท้าของเครื่องจักรต่อสู้
ลงมาใกล้ศีรษะของฉัน

165
00:34:15,884 --> 00:34:18,971
แล้วยกขึ้นอีกครั้งเป็นสี่
ชาวอังคารได้ขนเอาเศษซากเหล่านั้นออกไป

166
00:34:19,318 --> 00:34:23,739
ของสหายผู้ล่วงลับของพวกเขา และฉัน
ทรงตระหนักว่าโดยปาฏิหาริย์

167
00:34:24,168 --> 00:34:25,336
ฉันได้หลบหนี

168
00:35:33,187 --> 00:35:36,645
ฉันต่อสู้เพื่อตัวเองเป็นเวลาสามวัน
ตามถนนที่เต็มไปด้วยผู้ลี้ภัย

169
00:35:37,139 --> 00:35:39,102
คนไร้บ้านแบกกล่องใส่ของ

170
00:35:39,475 --> 00:35:41,308
และชุดรวมที่ประกอบด้วย
ของมีค่า

171
00:35:41,767 --> 00:35:43,785
สิ่งที่มีค่าสำหรับฉันก็คือ
ในลอนดอน

172
00:35:44,945 --> 00:35:47,512
เมื่อถึงเวลาที่ฉันไปถึงพวกเขา
บ้านอิฐแดงหลังเล็กๆ,

173
00:35:48,149 --> 00:35:50,655
แครี่และพ่อของเธอจากไปแล้ว

174
00:36:00,151 --> 00:36:05,929
ดวงตะวันฤดูร้อนกำลังจางหายไปตาม
ปีโตขึ้น

175
00:36:08,144 --> 00:36:13,274
และวันที่มืดมนก็ใกล้เข้ามา

176
00:36:16,817 --> 00:36:22,320
ลมหนาวจะเย็นลงมาก

177
00:36:23,085 --> 00:36:27,098
ตอนนี้คุณไม่อยู่ที่นี่

178
00:36:33,659 --> 00:36:39,236
ฉันดูนกบินไปทางใต้
ข้ามท้องฟ้าในฤดูใบไม้ร่วง

179
00:36:41,623 --> 00:36:47,779
และพวกเขาก็หายไปทีละคน

180
00:36:49,617 --> 00:36:54,493
ฉันหวังว่าฉันจะได้บินไปกับพวกเขา

181
00:36:55,524 --> 00:36:58,826
ตอนนี้คุณไม่อยู่ที่นี่

182
00:37:00,774 --> 00:37:06,747
เหมือนดวงอาทิตย์ที่ลอดผ่านต้นไม้
คุณมารักฉัน

183
00:37:08,972 --> 00:37:17,021
เหมือนใบไม้ที่ปลิวตามสายลม
คุณระเบิด...

184
00:37:29,169 --> 00:37:34,555
ผ่านเสื้อคลุมสีทองของฤดูใบไม้ร่วง
เราเคยเตะทางของเรา

185
00:37:36,873 --> 00:37:42,064
คุณรักช่วงเวลานี้ของปีเสมอ

186
00:37:44,587 --> 00:37:49,684
ใบไม้ที่ร่วงหล่นเหล่านั้นก็ไม่ถูกรบกวน
ตอนนี้

187
00:37:50,422 --> 00:37:53,234
เพราะคุณไม่อยู่ที่นี่

188
00:37:54,173 --> 00:37:57,438
เพราะคุณไม่อยู่ที่นี่

189
00:37:58,012 --> 00:38:01,598
เพราะคุณไม่อยู่ที่นี่

190
00:38:18,134 --> 00:38:20,822
จู่ๆไฟก็กระโจนออกจากบ้าน
ไปที่บ้าน

191
00:38:21,346 --> 00:38:25,479
ประชาชนตื่นตระหนกและวิ่งหนี
และฉันก็ถูกกวาดไปพร้อมกับพวกเขา

192
00:38:25,920 --> 00:38:27,738
ไร้จุดหมายและหายไปโดยไม่มีแครี่

193
00:38:28,566 --> 00:38:31,768
ในที่สุดฉันก็มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก
สำหรับมหาสมุทร

194
00:38:32,131 --> 00:38:36,036
และความหวังเดียวของฉันที่จะมีชีวิตรอด:
เรือลำหนึ่งออกจากอังกฤษ

195
00:38:36,576 --> 00:38:42,024
เหมือนดวงอาทิตย์ที่ลอดผ่านต้นไม้
คุณมารักฉัน

196
00:38:43,890 --> 00:38:50,267
เหมือนใบไม้ที่ปลิวตามสายลมคุณ
พัดออกไป...

197
00:39:03,852 --> 00:39:09,572
ฝนโปรยปรายลงมาอย่างแผ่วเบา
ดวงตาที่เหนื่อยล้าของฉัน

198
00:39:11,795 --> 00:39:17,129
ราวกับจะซ่อนน้ำตาอันโดดเดี่ยว

199
00:39:19,578 --> 00:39:24,582
ชีวิตของฉันจะเป็นฤดูใบไม้ร่วงตลอดไป

200
00:39:25,801 --> 00:39:28,393
เพราะคุณไม่อยู่ที่นี่

201
00:39:29,393 --> 00:39:32,387
เพราะคุณไม่อยู่ที่นี่

202
00:39:33,049 --> 00:39:37,531
เพราะคุณไม่อยู่ที่นี่

203
00:39:44,602 --> 00:39:47,768
ขณะที่ฉันเร่งรีบผ่านโคเวนท์การ์เดน
แบล็กไฟรเออร์ส และบิลลิงส์เกต,

204
00:39:48,181 --> 00:39:51,069
มีคนเข้าร่วมมากขึ้นเรื่อยๆ
การอพยพอันเจ็บปวด

205
00:39:51,510 --> 00:39:56,009
ผู้หญิงที่โศกเศร้าและเหนื่อยล้ากับลูก ๆ ของพวกเขา
สะดุดล้มกลางถนนทั้งน้ำตา

206
00:39:56,481 --> 00:39:59,321
คนของพวกเขาขมขื่นและโกรธเคือง
คนรวยถูไหล่

207
00:39:59,709 --> 00:40:01,351
กับขอทานและคนจรจัด

208
00:40:02,382 --> 00:40:05,706
สุนัขคำรามและหอนของม้า
เศษไม้ถูกหุ้มด้วยโฟม

209
00:40:06,283 --> 00:40:10,156
และที่นี่ก็มีผู้บาดเจ็บ
ทหารที่ทำอะไรไม่ถูกเหมือนคนอื่นๆ

210
00:40:25,169 --> 00:40:28,811
เราเห็นขาตั้งสามขาเดินลุยแม่น้ำเทมส์
ตัดผ่านสะพาน

211
00:40:29,186 --> 00:40:30,322
ราวกับว่ามันเป็นกระดาษ

212
00:40:30,931 --> 00:40:36,308
สะพานวอเตอร์ลู, สะพานเวสต์มินสเตอร์,
มีองค์หนึ่งปรากฏขึ้นเหนือบิ๊กเบน

213
00:40:57,419 --> 00:40:59,271
ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์
ของโลก

214
00:40:59,660 --> 00:41:02,683
มีมนุษย์เป็นอันมากอย่างนี้
ย้ายและทนทุกข์ร่วมกัน

215
00:41:03,355 --> 00:41:06,294
นี่ไม่ใช่การเดินขบวนที่มีระเบียบวินัย
มันเป็นการแตกตื่น

216
00:41:06,716 --> 00:41:10,451
ไร้ระเบียบและไม่มีเป้าหมาย
หกล้านคนไม่มีอาวุธ

217
00:41:10,938 --> 00:41:13,321
และการขับรถหัวทิ่มโดยไม่ได้จัดเตรียมไว้

218
00:41:14,425 --> 00:41:17,611
มันเป็นจุดเริ่มต้นของการ
ความเสื่อมโทรมของอารยธรรม,

219
00:41:18,269 --> 00:41:20,701
ของการสังหารหมู่ของมนุษย์

220
00:41:43,672 --> 00:41:47,064
ฝูงชนจำนวนมหาศาลรุมกระทืบฉันไปทางนั้น
เรือกลไฟที่บรรจุไว้แล้ว

221
00:41:47,930 --> 00:41:50,436
ฉันเงยหน้าขึ้นมองสิ่งเหล่านั้นอย่างอิจฉา
ขึ้นเครื่องอย่างปลอดภัย...

222
00:41:51,182 --> 00:41:54,183
ตรงเข้าไปในดวงตาของฉัน
แครี่ที่รัก

223
00:41:55,059 --> 00:41:57,596
เมื่อเห็นฉันเธอก็เริ่มต่อสู้
เธอเดินไปตามดาดฟ้าที่เต็มไปด้วยผู้คน

224
00:41:57,650 --> 00:41:58,937
ไปที่แผ่นกระดาน

225
00:41:59,350 --> 00:42:03,154
ขณะนั้นเองมันก็ถูกยกขึ้น
และฉันก็ได้เห็นแวบสุดท้าย

226
00:42:03,584 --> 00:42:08,451
ใบหน้าสิ้นหวังของเธอท่ามกลางฝูงชน
พัดฉันออกไปจากเธอ

227
00:42:08,999 --> 00:42:13,976
เหมือนดวงอาทิตย์ที่ลอดผ่านต้นไม้
คุณมารักฉัน

228
00:42:16,220 --> 00:42:22,160
เหมือนใบไม้ที่ปลิวตามสายลม
คุณระเบิด...

229
00:42:35,766 --> 00:42:41,118
ผ่านเสื้อคลุมสีทองของฤดูใบไม้ร่วง
เราเคยเตะทางของเรา

230
00:42:43,359 --> 00:42:48,452
คุณรักช่วงเวลานี้ของปีเสมอ

231
00:42:51,090 --> 00:42:56,313
ใบไม้ที่ร่วงหล่นเหล่านั้นก็ไม่ถูกรบกวน
ตอนนี้

232
00:42:57,156 --> 00:43:00,047
เพราะคุณไม่อยู่ที่นี่

233
00:43:00,885 --> 00:43:03,997
เพราะคุณไม่อยู่ที่นี่

234
00:43:04,580 --> 00:43:07,844
เพราะคุณไม่อยู่ที่นี่

235
00:43:32,886 --> 00:43:36,934
เรือกลไฟเริ่มเคลื่อนที่ช้าๆ
ห่างออกไปแต่อยู่บนเส้นขอบฟ้าแผ่นดิน

236
00:43:37,345 --> 00:43:39,235
ปรากฏเงาของก
เครื่องต่อสู้

237
00:43:39,966 --> 00:43:43,528
อีกคนมาและอีกคนกำลังก้าวย่าง
เหนือเนินเขาและต้นไม้

238
00:43:44,034 --> 00:43:47,000
พุ่งออกทะเลไปขวางกั้นไว้
ทางออกของเรือกลไฟ

239
00:43:47,738 --> 00:43:52,176
ระหว่างพวกเขามีความเงียบสีเทา
ธันเดอร์ไชลด์ที่แข็งแกร่ง

240
00:43:53,038 --> 00:43:56,499
ค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้าสู่ฝั่ง
แล้วด้วยเสียงคำรามอันดังกึกก้อง

241
00:43:56,925 --> 00:44:00,897
และเสียงสเปรย์ที่มันเหวี่ยงไปมา
และขับไปเต็มความเร็วมุ่งหน้าสู่

242
00:44:01,256 --> 00:44:02,190
ชาวอังคารที่รอคอย

243
00:44:04,626 --> 00:44:07,458
มีเรือรูปร่างและขนาด

244
00:44:07,878 --> 00:44:10,094
กระจายออกไปตามอ่าว

245
00:44:10,561 --> 00:44:13,404
และฉันคิดว่าฉันได้ยินเสียงเธอเรียก

246
00:44:13,828 --> 00:44:16,331
ขณะที่เรือกลไฟดึงออกไป

247
00:44:16,791 --> 00:44:19,690
ผู้บุกรุกคงได้เห็นพวกเขาแล้ว

248
00:44:20,027 --> 00:44:22,785
ขณะที่พวกเขายื่นฟ้องข้ามชายฝั่ง

249
00:44:23,506 --> 00:44:26,280
ยืนหยัดมั่นคงระหว่างพวกเขา

250
00:44:27,822 --> 00:44:32,392
ธันเดอร์ไชลด์นอนอยู่ที่นั่น

251
00:44:35,755 --> 00:44:38,415
เคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วผ่านผืนน้ำ

252
00:44:38,770 --> 00:44:41,448
ปืนใหญ่ที่ลุกโชนเมื่อเธอมา

253
00:44:41,877 --> 00:44:44,682
นำขุนพลโลหะผู้ยิ่งใหญ่มา

254
00:44:45,065 --> 00:44:47,606
ล้มลงในแผ่นไฟ

255
00:44:47,960 --> 00:44:50,772
สัมผัสได้ถึงชัยชนะใกล้เข้ามาแล้ว

256
00:44:51,179 --> 00:44:54,117
คิดโชคลาภก็ต้องยิ้ม

257
00:44:54,576 --> 00:44:57,533
ผู้คนเริ่มส่งเสียงเชียร์

258
00:44:58,674 --> 00:45:06,949
“เดี๋ยวก่อน ธันเดอร์ไชลด์!
เอาล่ะ ธันเดอร์ไชลด์!"

259
00:45:11,514 --> 00:45:14,885
ชาวอังคารปล่อยสีดำของพวกเขา
ควันแต่เรือแล่นไป

260
00:45:15,569 --> 00:45:17,362
ตัดหนึ่งในนั้น
ตัวเลขขาตั้งกล้อง

261
00:45:17,815 --> 00:45:20,029
คนอื่นๆ ก็ลุกขึ้นทันที
รังสีความร้อนของพวกเขา

262
00:45:20,443 --> 00:45:23,490
และละลายทันเดอร์ไชลด์
หัวใจที่กล้าหาญ

263
00:46:27,201 --> 00:46:30,124
การเฆี่ยนเชือกและทุบไม้

264
00:46:30,649 --> 00:46:33,229
รังสีความร้อนวูบวาบทะลุดาดฟ้า

265
00:46:33,622 --> 00:46:36,220
ความหวังอันห้าวหาญสำหรับการช่วยกู้ของเรา

266
00:46:36,616 --> 00:46:39,210
ขณะที่เราเฝ้าดูซากเรือที่กำลังจม

267
00:46:39,642 --> 00:46:42,305
ด้วยควันแห่งการเคลียร์การต่อสู้

268
00:46:42,698 --> 00:46:45,565
เหนือหลุมศพและคลื่นที่แปดเปื้อน

269
00:46:46,131 --> 00:46:54,296
ค่อย ๆ หายไป
ลาก่อนธันเดอร์ไชลด์!

270
00:46:54,983 --> 00:47:04,849
ค่อย ๆ หายไป
ลาก่อนธันเดอร์ไชลด์!

271
00:47:08,575 --> 00:47:12,265
ลาก่อนธันเดอร์ไชลด์!

272
00:47:14,860 --> 00:47:23,679
ลาก่อนธันเดอร์ไชลด์
เด็ก เด็ก เด็ก เด็ก...

273
00:47:24,656 --> 00:47:26,815
เมื่อควันจางลง
เรือกลไฟตัวน้อยก็มาถึงแล้ว

274
00:47:27,156 --> 00:47:29,433
ขอบฟ้าหมอก,
และแครี่ก็ปลอดภัย

275
00:47:30,456 --> 00:47:33,421
แต่ธันเดอร์ไชลด์ก็หายไปแล้ว
ตลอดไปพร้อมกับเธอ

276
00:47:33,789 --> 00:47:35,130
ความหวังสุดท้ายของมนุษย์ในชัยชนะ

277
00:47:36,137 --> 00:47:40,239
ท้องฟ้าสีตะกั่วสว่างด้วยสีเขียว
กะพริบ, กระบอกสูบตามกระบอกสูบ,

278
00:47:40,675 --> 00:47:43,121
และไม่มีใครและไม่มีอะไรเป็นเลย
ตอนนี้ออกไปต่อสู้กับพวกเขา

279
00:47:43,619 --> 00:47:46,243
แผ่นดินโลกเป็นของ
ชาวอังคาร

280
00:49:01,575 --> 00:49:08,006
ส่วนที่สอง:
โลกใต้ดาวอังคาร

281
00:49:26,537 --> 00:49:31,694
วันรุ่งขึ้นรุ่งอรุณรุ่งเรือง
สีแดงเพลิงและฉันก็เดินไป

282
00:49:32,142 --> 00:49:35,946
ผ่านภูมิประเทศที่แปลกประหลาดและน่ากลัว
ของดาวเคราะห์ดวงอื่น

283
00:49:36,546 --> 00:49:38,008
สำหรับพืชพรรณนั้น
ให้ดาวอังคาร

284
00:49:38,390 --> 00:49:41,280
มีลักษณะเป็นสีแดง
หยั่งรากบนโลก

285
00:49:42,264 --> 00:49:44,394
ขณะที่มนุษย์ยอมจำนนต่อชาวอังคาร

286
00:49:44,807 --> 00:49:47,458
แผ่นดินของเราก็พังทลายไปแล้ว
ไปจนถึงวัชพืชแดง

287
00:53:53,705 --> 00:53:55,821
ที่ไหนก็มีลำธาร
วัชพืชแดงเกาะอยู่

288
00:53:56,429 --> 00:53:58,461
และเติบโตอย่างน่าสะพรึงกลัว
ความโลภ,

289
00:53:58,885 --> 00:54:02,055
ใบที่มีลักษณะคล้ายกรงเล็บของมันสำลัก
การเคลื่อนไหวของน้ำ

290
00:54:02,767 --> 00:54:05,783
แล้วมันก็เริ่มคืบคลาน
เหมือนสัตว์สีแดงลื่นไหล

291
00:54:06,185 --> 00:54:11,504
ข้ามทุ่งคลุมดิน
และคูน้ำและต้นไม้และพุ่มไม้

292
00:54:11,961 --> 00:54:16,792
ด้วยความรู้สึกสีแดงสดที่มีชีวิต
คลานคลาน

293
00:54:58,671 --> 00:55:00,932
จู่ๆฉันก็สังเกตเห็นร่างกาย
ของบาทหลวงนอนอยู่บนพื้น

294
00:55:01,391 --> 00:55:02,556
ในโบสถ์ที่พังทลาย

295
00:55:03,537 --> 00:55:06,001
ฉันรู้สึกไม่สามารถทิ้งเขาไปได้
ความเมตตาของวัชพืชแดง

296
00:55:07,023 --> 00:55:08,778
และตัดสินใจฝังเขาอย่างเหมาะสม

297
00:55:09,640 --> 00:55:12,732
นาธาเนียล! นาธาเนียล!

298
00:55:21,307 --> 00:55:24,557
ดวงตาของบาทหลวงลุกวาว
เขายังมีชีวิตอยู่!

299
00:55:44,733 --> 00:55:48,132
นาธาเนียล ฉันเห็นคริสตจักรแตกสลาย
กลายเป็นเปลวไฟ คุณสบายดีไหม?

300
00:55:48,266 --> 00:55:49,429
อย่าแตะต้องฉัน!

301
00:55:49,655 --> 00:55:51,279
แต่ฉันเอง เบ็ธ! ภรรยาของคุณ!

302
00:55:51,768 --> 00:55:54,306
เลขที่! คุณเป็นหนึ่งในนั้น- ปีศาจ!

303
00:55:54,892 --> 00:55:58,141
เขาเพ้อ!
-โกหก! ฉันเห็นสัญญาณปีศาจ!

304
00:55:58,505 --> 00:56:00,905
คุณกำลังพูดอะไร?
- แฟลชสีเขียวบนท้องฟ้า

305
00:56:01,529 --> 00:56:04,542
ปีศาจของเขาอยู่ที่นี่มาตลอด
ในหัวใจและจิตวิญญาณของเรา

306
00:56:05,281 --> 00:56:09,915
เพียงแต่รอสัญญาณจากพระองค์
และตอนนี้พวกเขากำลังทำลายโลกของเรา!

307
00:56:10,331 --> 00:56:12,634
แต่พวกเขาไม่ใช่ปีศาจ
พวกเขาเป็นชาวอังคาร

308
00:56:13,377 --> 00:56:17,468
เราต้องออกจากที่นี่
-ดูสิ บ้านยังคงยืนอยู่

309
00:56:17,878 --> 00:56:19,145
มานาธาเนียลเร็วเข้า

310
00:56:19,548 --> 00:56:22,568
เราพักอยู่ในกระท่อมและ
ควันดำกระจายปกคลุมพวกเรา

311
00:56:23,453 --> 00:56:26,336
จากนั้นมีเครื่องจักรต่อสู้มา
สนามพ่นไอพ่นออกมา

312
00:56:26,769 --> 00:56:28,661
ที่ทำให้ควันหนาขึ้น
ฝุ่นสีดำ

313
00:56:36,743 --> 00:56:38,842
พระเจ้าที่รัก โปรดช่วยเราด้วย!

314
00:56:39,251 --> 00:56:42,376
ได้ยินเสียงของปีศาจ
ในดินแดนของเรา!

315
00:56:45,486 --> 00:56:47,365
ฟังนะ คุณได้ยินไหมว่าพวกเขาเข้ามาใกล้

316
00:56:47,769 --> 00:56:49,696
ในการค้นหาคนบาปเหรอ?

317
00:56:52,264 --> 00:56:54,512
กลืนกินพลังแห่งความกลัวของเรา

318
00:56:55,043 --> 00:56:57,663
และความชั่วร้ายในตัวเรา?

319
00:56:59,055 --> 00:57:03,714
ในดอกคาร์เนชั่นแห่งการสร้างสรรค์ของซาตาน
ของสิ่งที่เรากลัว

320
00:57:06,261 --> 00:57:12,806
เมื่อเหล่าปีศาจมาถึงผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่
ตายเสียจะดีกว่า

321
00:57:13,347 --> 00:57:16,515
จะต้องมีบางสิ่งที่คุ้มค่า
มีชีวิตอยู่เพื่อ

322
00:57:18,365 --> 00:57:22,944
จะต้องมีบางสิ่งที่คุ้มค่า
พยายามเพื่อ

323
00:57:24,250 --> 00:57:27,849
แม้กระทั่งบางสิ่งที่คุ้มค่าที่จะตาย

324
00:57:29,489 --> 00:57:32,266
และถ้าชายคนหนึ่งสามารถยืนหยัดได้

325
00:57:32,856 --> 00:57:35,303
เราทุกคนคงมีความหวัง

326
00:57:36,515 --> 00:57:41,091
ที่ไหนสักแห่ง ที่ไหนสักแห่งใน
จิตวิญญาณของมนุษย์

327
00:57:47,005 --> 00:57:52,168
ครั้งหนึ่ง มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ฉัน
เชื่อโดยไม่ลังเลใจ

328
00:57:53,617 --> 00:57:56,409
นั่นก็คือพลังแห่งความรักและความจริง
สามารถพิชิตทุกสิ่งได้

329
00:57:56,883 --> 00:58:00,302
ในนามของความรอด

330
00:58:00,958 --> 00:58:05,656
บอกฉันว่าความรักเป็นอาวุธชนิดใด
เมื่อไหร่จะถึงการต่อสู้?

331
00:58:07,917 --> 00:58:13,943
และความคุ้มครองเพียงใดคือความจริง
ต่อต้านอำนาจทั้งหมดของซาตานหรือ?

332
00:58:14,962 --> 00:58:18,437
จะต้องมีบางสิ่งที่คุ้มค่า
มีชีวิตอยู่เพื่อ

333
00:58:19,923 --> 00:58:24,392
จะต้องมีบางสิ่งที่คุ้มค่า
พยายามเพื่อ

334
00:58:25,327 --> 00:58:29,363
แม้แต่บางสิ่งที่คุ้มค่าที่จะตาย

335
00:58:30,906 --> 00:58:33,711
และหากชายคนหนึ่งสามารถยืนหยัดได้

336
00:58:34,245 --> 00:58:37,391
เราทุกคนคงมีความหวังบ้าง

337
00:58:38,122 --> 00:58:42,878
ที่ไหนสักแห่ง ที่ไหนสักแห่งใน
จิตวิญญาณของมนุษย์

338
00:58:57,209 --> 00:59:03,118
ผู้คนรักคุณและไว้วางใจคุณ
มาหาคุณเพื่อขอความช่วยเหลือ...

339
00:59:03,807 --> 00:59:09,100
ฉันไม่ได้เตือนพวกเขาแล้วใช่ไหมว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้น?
ระวังตัวด้วย ฉันบอกว่า

340
00:59:09,783 --> 00:59:11,847
เพราะมารร้ายไม่เคยพักเลย...

341
00:59:13,992 --> 00:59:20,598
ฉันบอกว่าขับไล่ปีศาจ!
แต่ไม่ พวกเขาไม่ยอมฟัง

342
00:59:21,457 --> 00:59:24,415
ปีศาจในตัวพวกมันก็เติบโตขึ้น
และเติบโตขึ้น

343
00:59:25,172 --> 00:59:30,881
จนกระทั่งซาตานให้สัญญาณ
และทำลายโลกที่เรารู้จัก!

344
00:59:31,333 --> 00:59:35,061
ไม่ นาธาเนียล โอ้ ไม่ นาธาเนียล

345
00:59:37,960 --> 00:59:44,099
ไม่ นาธาเนียล ไม่ ต้องมี
ให้กับชีวิตมากขึ้น

346
00:59:45,307 --> 00:59:48,769
มันต้องมีวิธีที่เราทำได้

347
00:59:49,240 --> 00:59:53,543
คืนชีวิตให้กับความรักที่เราใช้
ที่จะรู้

348
00:59:54,036 --> 00:59:59,232
นาธาเนียล ไม่สิ ต้องมีแน่ๆ
ให้กับชีวิตมากขึ้น

349
01:00:00,363 --> 01:00:04,195
มันต้องมีวิธีที่เราทำได้

350
01:00:04,635 --> 01:00:10,403
คืนชีวิตชีวาให้แสงสว่างนั้น
เราแพ้แล้ว

351
01:00:51,131 --> 01:00:53,257
ตอนนี้ความมืดมิดได้เข้ามาแล้ว
บนที่ดินของเรา

352
01:00:53,691 --> 01:00:55,993
และคำอธิษฐานทั้งหมดของคุณไม่สามารถช่วยเราได้

353
01:00:58,063 --> 01:01:00,067
เหมือนคนโง่ที่เราปล่อยให้ปีศาจ
รับคำสั่ง

354
01:01:00,658 --> 01:01:04,207
ของดวงวิญญาณที่พระเจ้าประทานแก่เรา

355
01:01:04,711 --> 01:01:09,651
ไปยังแท่นบูชาแห่งความชั่วร้ายเหมือนลูกแกะ
ถูกนำตัวไปเชือด

356
01:01:12,088 --> 01:01:18,285
เมื่อปีศาจมาถึงผู้รอดชีวิต
จะอิจฉาคนตาย!

357
01:01:19,305 --> 01:01:21,920
จะต้องมีบางสิ่งที่คุ้มค่า
มีชีวิตอยู่เพื่อ

358
01:01:22,424 --> 01:01:23,489
ไม่ ไม่มีอะไร!

359
01:01:24,027 --> 01:01:29,188
จะต้องมีบางสิ่งที่คุ้มค่า
พยายาม -ฉันไม่เชื่อว่าเป็นเช่นนั้น!

360
01:01:29,698 --> 01:01:33,430
แม้กระทั่งบางสิ่งที่คุ้มค่าที่จะตาย

361
01:01:34,747 --> 01:01:37,592
หากเพียงชายคนหนึ่งสามารถยืนหยัดได้

362
01:01:38,369 --> 01:01:40,952
คงจะมีความหวังสำหรับพวกเราทุกคน

363
01:01:42,000 --> 01:01:46,760
ที่ไหนสักแห่ง ที่ไหนสักแห่งใน
จิตวิญญาณของมนุษย์

364
01:01:48,502 --> 01:01:52,131
ลืมความดีและความเมตตา
พวกเขาไปแล้ว!

365
01:02:37,486 --> 01:02:41,839
ฉันไม่ได้เตือนพวกเขาเหรอ?
อธิษฐานสิ ฉันบอกว่า!

366
01:02:43,284 --> 01:02:50,163
ทำลายปีศาจฉันพูด!
พวกเขาไม่ยอมฟัง!

367
01:02:52,366 --> 01:02:57,856
ฉันสามารถช่วยโลกได้!
แต่ตอนนี้มันสายเกินไปแล้ว...

368
01:02:59,222 --> 01:03:00,596
สายเกินไป!

369
01:03:00,964 --> 01:03:06,329
ไม่ นาธาเนียล โอ้ ไม่ นาธาเนียล

370
01:03:08,825 --> 01:03:15,187
ไม่ นาธาเนียล ไม่ ต้องมี
ให้กับชีวิตมากขึ้น

371
01:03:16,245 --> 01:03:19,996
มันต้องมีวิธีที่เราทำได้

372
01:03:20,537 --> 01:03:24,372
คืนชีวิตให้กับความรักที่เราใช้
ที่จะรู้

373
01:03:24,875 --> 01:03:30,910
นาธาเนียล ไม่สิ ต้องมีแน่ๆ
ให้กับชีวิตมากขึ้น

374
01:03:31,375 --> 01:03:35,355
มันต้องมีวิธีที่เราทำได้

375
01:03:35,812 --> 01:03:42,877
คืนชีวิตชีวาให้แสงสว่างนั้น
เราได้สูญเสีย...

376
01:04:13,813 --> 01:04:16,345
พระเจ้าที่รัก! กระบอกสูบตกลงไป
ที่บ้าน

377
01:04:16,893 --> 01:04:18,827
และเราอยู่ใต้มัน
ในหลุม!

378
01:04:28,674 --> 01:04:31,050
ชาวอังคารใช้เวลาทั้งคืนทำ
เครื่องใหม่

379
01:04:31,853 --> 01:04:35,985
มันเป็นแมงมุมโลหะหมอบ
ด้วยกรงเล็บขนาดใหญ่ที่ประกบกัน

380
01:04:36,742 --> 01:04:39,180
แต่ก็มีหมวกคลุมอยู่ด้วย
ดาวอังคารนั่ง

381
01:04:39,994 --> 01:04:42,282
ฉันดูมันไล่ตามบางคน
ข้ามสนาม

382
01:04:42,824 --> 01:04:44,562
มันจับพวกเขาได้อย่างว่องไวและ
โยนพวกเขา

383
01:04:44,931 --> 01:04:46,666
ลงในตะกร้าโลหะใบใหญ่
บนหลังของมัน

384
01:04:51,244 --> 01:04:52,891
เบธ? เธอตายแล้ว!

385
01:04:57,967 --> 01:05:01,512
ถูกฝังอยู่ใต้ซากปรักหักพัง
ทำไม

386
01:05:03,609 --> 01:05:06,498
ซาตาน! ทำไมคุณถึงเอาอันหนึ่ง
ของคุณเองเหรอ?

387
01:05:17,107 --> 01:05:23,110
มีการสาปแช่งต่อมนุษยชาติ
เราก็อาจลาออกได้เช่นกัน

388
01:05:24,200 --> 01:05:32,343
เพื่อให้มารมารมารเอาไป
จิตวิญญาณของมนุษย์

389
01:05:52,516 --> 01:05:54,846
เมื่อเวลาผ่านไปในความมืดมนของเราและ
คุกที่เต็มไปด้วยฝุ่น

390
01:05:55,597 --> 01:05:57,944
บาทหลวงปล้ำอย่างไม่สิ้นสุด
ด้วยความสงสัยของเขา

391
01:05:58,856 --> 01:06:04,159
เสียงโวยวายของเขาเชิญชวนความตาย
เราทั้งสองคนแต่ฉันก็สงสารเขา

392
01:07:26,813 --> 01:07:29,744
แล้ววันที่เก้าก็เห็น.
ชาวอังคารกำลังกิน

393
01:07:30,494 --> 01:07:33,424
ภายในฝากระโปรงหน้าของเครื่องใหม่
พวกเขากำลังวาดภาพสด

394
01:07:33,886 --> 01:07:38,167
เลือดแห่งชีวิตของชายและหญิงและ
ฉีดเข้าเส้นเลือดของตัวเอง

395
01:07:38,657 --> 01:07:42,900
อ๊า! มันเป็นสัญญาณ!
ฉันได้รับสัญญาณแล้ว!

396
01:07:43,921 --> 01:07:48,429
พวกเขาจะต้องถูกขับออกไปและฉัน
ได้รับเลือกให้ทำ!

397
01:07:49,260 --> 01:07:51,774
ฉันจะต้องเผชิญหน้ากับพวกเขาตอนนี้!
-ไม่ บาทหลวง ไม่!

398
01:07:52,157 --> 01:07:54,423
เครื่องจักรเหล่านั้นเป็นเพียงปีศาจ
ในรูปแบบอื่น

399
01:07:56,007 --> 01:07:57,907
ฉันจะทำลายพวกเขาด้วยของฉัน
คำอธิษฐาน

400
01:07:58,883 --> 01:08:02,662
ฉันจะเผาพวกเขาด้วยสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของฉัน
ข้าม ฉันจะ...

401
01:08:06,291 --> 01:08:09,071
ดวงตาที่อยากรู้อยากเห็นของชาวอังคาร
ปรากฏที่ช่องหน้าต่าง

402
01:08:09,443 --> 01:08:11,351
และกรงเล็บอันน่ากลัวก็ถูกสำรวจ
ห้อง

403
01:08:11,831 --> 01:08:13,677
ฉันลากบาทหลวงลงมา
ไปที่ห้องเก็บถ่านหิน

404
01:08:14,121 --> 01:08:16,008
ฉันได้ยินเสียงอังคารพึมพำ
ที่สลัก

405
01:08:16,526 --> 01:08:18,789
In the darkness I could see
กรงเล็บที่สัมผัสสิ่งของต่างๆ

406
01:08:19,323 --> 01:08:21,520
ผนัง ถ่านหิน ไม้

407
01:08:22,048 --> 01:08:24,897
แล้วมันก็แตะรองเท้าบู๊ตของฉัน
ฉันเกือบจะตะโกน

408
01:08:25,676 --> 01:08:28,081
ชั่วขณะหนึ่งก็ยังนิ่งอยู่
จากนั้นด้วยการคลิก

409
01:08:28,495 --> 01:08:30,527
มันจับอะไรบางอย่าง: บาทหลวง!

410
01:08:31,044 --> 01:08:35,220
ด้วยการเคลื่อนไหวที่ช้าและจงใจของเขา
ร่างไร้สติถูกลากออกไป

411
01:08:35,754 --> 01:08:38,104
และไม่มีอะไรที่ฉันสามารถทำได้
เพื่อป้องกันมัน

412
01:10:43,193 --> 01:10:47,315
ฉันย่อตัวไปที่ช่องหน้าต่างที่ถูกบล็อก
และมองผ่านไม้เลื้อย

413
01:10:47,924 --> 01:10:50,296
ชาวอังคารและทั้งหมดของพวกเขา
เครื่องจักรไปแล้ว!

414
01:10:50,876 --> 01:10:54,302
ตัวสั่นฉันขุดทางออกและ
ปีนขึ้นไปบนเนินดิน:

415
01:10:54,727 --> 01:10:55,970
ไม่ใช่ดาวอังคารในสายตา!

416
01:10:56,434 --> 01:10:59,208
วันนั้นดูสดใสเป็นประกาย
หลังจากที่ฉันถูกจำคุก

417
01:10:59,633 --> 01:11:01,364
และท้องฟ้าเป็นสีฟ้าสดใส

418
01:11:01,885 --> 01:11:05,354
วัชพืชแดงปกคลุมทุกเศษเหล็ก
ของพื้นดินแต่มีลมพัดเบาๆ

419
01:11:05,770 --> 01:11:11,099
มันแกว่งไปมา และโอ้
ความหวานชื่นของอากาศ

420
01:12:55,278 --> 01:12:58,900
ฉันกำลังเดินทางไปลอนดอนอีกครั้ง
ผ่านเมืองและหมู่บ้าน

421
01:12:59,303 --> 01:13:01,310
ซึ่งเป็นซากปรักหักพังที่ดำคล้ำ
เงียบไปเลย

422
01:13:01,722 --> 01:13:03,310
รกร้างร้าง

423
01:13:03,881 --> 01:13:07,820
อาณาจักรของมนุษย์ได้ล่วงลับไปแล้ว
ดำเนินการอย่างรวดเร็วและไม่มีข้อผิดพลาด

424
01:13:08,621 --> 01:13:12,365
โดยสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ซึ่งเป็น
ประกอบด้วยสมองทั้งหมด

425
01:13:12,987 --> 01:13:15,695
ไม่ถูกขัดขวางจากระบบที่ซับซ้อน
ซึ่งประกอบขึ้นเป็นมนุษย์

426
01:13:16,093 --> 01:13:19,258
พวกเขาสร้างและใช้ร่างกายต่างกัน
ตามความต้องการของพวกเขา

427
01:13:19,780 --> 01:13:22,885
พวกเขาไม่เคยเหนื่อยไม่เคยหลับ
และไม่เคยได้รับความเดือดร้อน

428
01:13:23,258 --> 01:13:26,565
หลังจากถูกกำจัดไปนานแล้ว
แบคทีเรียจากโลกของพวกเขา

429
01:13:26,954 --> 01:13:29,949
ซึ่งทำให้เกิดอาการไข้และ
การเจ็บป่วยอื่น ๆ

430
01:13:36,001 --> 01:13:38,138
หยุด! ใครไปที่นั่น?
-เอ่อ...เพื่อน...

431
01:13:38,613 --> 01:13:41,335
ไปตามทางของคุณนี่คือ
ดินแดนของฉัน!

432
01:13:42,124 --> 01:13:43,731
อาณาเขตของคุณ? คุณหมายความว่าอย่างไร?

433
01:13:44,196 --> 01:13:47,166
เดี๋ยวก่อน...คุณเอง!
ผู้ชายจากเมย์เบอรี ฮิลล์!

434
01:13:48,458 --> 01:13:52,138
สวัสดีเจ้าปืนใหญ่
ฉันคิดว่าคุณคงถูกไฟไหม้อย่างแน่นอน

435
01:13:52,573 --> 01:13:55,441
ฉันคิดว่าคุณคงจมน้ำตายแน่ๆ
-คุณเคยเห็นชาวอังคารบ้างไหม?

436
01:13:55,902 --> 01:13:59,039
ทุกที่. เราทำเสร็จแล้วสำหรับทุกคน
ถูกต้อง - เราไม่สามารถยอมแพ้ได้

437
01:13:59,444 --> 01:14:02,753
`แน่นอนเราทำไม่ได้. ตอนนี้เป็นอย่างนั้น
เราต้องเริ่มการต่อสู้

438
01:14:03,313 --> 01:14:05,104
ไม่ใช่ต่อต้านพวกเขา
เพราะเราไม่สามารถชนะได้

439
01:14:05,567 --> 01:14:07,732
ตอนนี้เราต้องต่อสู้เพื่อ
ความอยู่รอด

440
01:14:08,436 --> 01:14:12,370
ฉันคิดว่าเราทำได้
ฉันมีแผน

441
01:14:31,335 --> 01:14:35,413
เราจะสร้างทั้งหมด
โลกใหม่สำหรับตัวเราเอง

442
01:14:35,825 --> 01:14:38,180
ดูสิ พวกเขาตบตาเรา
แล้วเราก็ตายแล้วใช่ไหม?

443
01:14:39,532 --> 01:14:43,543
เราจึงต้องสร้างชีวิตใหม่
ที่ที่พวกเขาไม่มีวันพบเรา

444
01:14:44,136 --> 01:14:47,889
คุณรู้ไหมว่าที่ไหน? ใต้ดิน.

445
01:14:48,415 --> 01:14:51,981
คุณควรเห็นมันข้างล่างนั่น
ท่อระบายน้ำหลายร้อยไมล์

446
01:14:52,443 --> 01:15:01,002
หอมหวานและสะอาดหลังจากนั้น
ฝนตก มืด เงียบ ปลอดภัย

447
01:15:01,421 --> 01:15:04,515
เราสามารถสร้างบ้านและทุกสิ่งได้
เริ่มต้นใหม่ตั้งแต่ต้น

448
01:15:05,967 --> 01:15:08,662
และสิ่งที่เลวร้ายเกี่ยวกับการใช้ชีวิต
ใต้ดินใช่มั้ย?

449
01:15:09,183 --> 01:15:12,079
ใช้ชีวิตได้ไม่ดีนัก
ที่นี่ถ้าคุณต้องการความคิดเห็นของฉัน

450
01:15:22,145 --> 01:15:33,208
ลองมองไปรอบ ๆ ตัวคุณที่
โลกที่เราได้มารู้จัก

451
01:15:34,536 --> 01:15:44,401
มันดูจะมากขึ้นไปมั้ย.
มากกว่าการแสดงละครสัตว์สุดมันส์

452
01:15:47,298 --> 01:15:56,570
อาจมาจากความบ้าคลั่ง
สิ่งสวยงามก็จะเติบโต

453
01:15:58,985 --> 01:16:07,230
ในโลกใหม่ที่กล้าหาญ
โดยมีผู้ชายเพียงไม่กี่คน

454
01:16:10,286 --> 01:16:15,195
เราจะเริ่ม...เราจะเริ่ม
อีกครั้ง!

455
01:16:16,483 --> 01:16:25,843
อีกครั้ง! อีกครั้ง!
อีกครั้ง!

456
01:16:36,621 --> 01:16:39,661
เราจะสร้างร้านค้าและโรงพยาบาล
และค่ายทหาร

457
01:16:40,066 --> 01:16:43,438
ใต้จมูกของพวกเขา
ใต้ฝ่าเท้าของพวกเขา

458
01:16:44,268 --> 01:16:48,449
ทุกสิ่งที่เราต้องการ:
ธนาคาร เรือนจำ และโรงเรียน

459
01:16:49,020 --> 01:16:51,806
เราจะส่งกลุ่มสอดแนม
เพื่อรวบรวมหนังสือและสิ่งของ

460
01:16:52,365 --> 01:16:55,136
และผู้ชายเช่นคุณเราจะสอน
เด็กๆ

461
01:16:55,289 --> 01:17:00,567
ไม่ใช่บทกวีและขยะ วิทยาศาสตร์,
เพื่อที่เราจะได้ทำทุกอย่างได้สำเร็จ!

462
01:17:01,177 --> 01:17:03,745
เราจะสร้างหมู่บ้านและเมืองต่างๆ
และ...

463
01:17:04,056 --> 01:17:05,426
และเราจะเล่นกัน
ที่คริกเก็ต!

464
01:17:05,901 --> 01:17:09,603
ฟังนะ สักวันหนึ่งเราจะจับได้
เครื่องจักรต่อสู้

465
01:17:10,371 --> 01:17:14,876
เรียนรู้วิธีสร้าง `em เอง
แล้ว: วอลลอป!

466
01:17:16,525 --> 01:17:18,261
ถึงคราวที่เราจะทำการล้างข้อมูลบ้าง!

467
01:17:18,835 --> 01:17:22,733
โห่! ด้วยรังสีความร้อนของเรา!
โห่!

468
01:17:23,259 --> 01:17:28,139
และพวกเขาก็วิ่งและตาย
beaten at their own game,

469
01:17:29,312 --> 01:17:31,351
ผู้ชายอยู่ข้างบนอีกแล้ว!

470
01:18:07,554 --> 01:18:10,473
บัดนี้การครอบครองแผ่นดินโลกของเรา
กำลังจางหายไปอย่างรวดเร็ว

471
01:18:10,929 --> 01:18:14,131
และออกจากความสับสน
ในที่สุดโอกาสก็มาถึงแล้ว

472
01:18:14,577 --> 01:18:17,821
เพื่อสร้างอนาคตที่ดีกว่า
จากเถ้าถ่านแห่งอดีต

473
01:18:18,274 --> 01:18:23,800
ในโลกใหม่ที่กล้าหาญ
โดยมีผู้ชายเพียงไม่กี่คน

474
01:18:25,138 --> 01:18:28,298
เราจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง!

475
01:18:37,958 --> 01:18:41,498
ดูเถิด มนุษย์เกิดมาในอิสรภาพ
แต่ในไม่ช้าเขาก็กลายเป็นทาส

476
01:18:41,953 --> 01:18:45,286
ในกรงของการประชุมจาก
เปลไปสู่หลุมศพ

477
01:18:45,730 --> 01:18:48,920
คนอ่อนแอล้มลงข้างทาง
แต่ผู้เข้มแข็งจะรอด

478
01:18:49,396 --> 01:18:55,076
ในโลกใหม่ที่กล้าหาญ
โดยมีผู้ชายเพียงไม่กี่คน

479
01:18:56,242 --> 01:18:58,969
เราจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง!

480
01:19:09,773 --> 01:19:12,534
ฉันไม่ได้พยายามที่จะบอกคุณ
จะเป็นเช่นไร

481
01:19:13,375 --> 01:19:16,834
ไม่นะ ไม่นะ ไม่ใช่ฉัน...

482
01:19:18,777 --> 01:19:22,635
แต่หากมนุษยชาติต้องอยู่รอด
ผู้คนมีชีวิตที่มีชีวิตชีวา

483
01:19:23,558 --> 01:19:28,035
พวกเขาจะต้องสร้าง
โลกนี้อีกครั้ง

484
01:19:30,076 --> 01:19:37,876
และมันจะต้องเริ่มต้นขึ้น
กับฉันและคุณ... ใช่!

485
01:20:25,384 --> 01:20:28,272
ฉันไม่ได้พยายามที่จะบอกคุณว่าอะไร
จะเป็น

486
01:20:28,855 --> 01:20:32,291
ไม่นะ ไม่นะ ไม่ใช่ฉัน...

487
01:20:34,047 --> 01:20:38,205
แต่หากมนุษยชาติต้องอยู่รอด
ผู้คนรอดชีวิตมาได้

488
01:20:38,865 --> 01:20:43,196
พวกเขาจะต้องสร้าง
โลกนี้อีกครั้ง

489
01:20:44,827 --> 01:20:51,281
ใช่และเราจะต้องเป็นเช่นนั้น
ผู้ที่ถูกเลือกไม่กี่คน...

490
01:20:52,372 --> 01:20:55,687
แค่คิดถึงความยากจนทั้งหมด
ความเกลียดชังและการโกหก

491
01:20:56,168 --> 01:20:59,389
และจินตนาการถึงการทำลายล้าง
ทุกสิ่งที่ท่านดูหมิ่น

492
01:20:59,856 --> 01:21:03,065
ค่อย ๆ ออกจากเถ้าถ่าน
นกฟีนิกซ์จะขึ้นมา

493
01:21:03,491 --> 01:21:09,514
ในโลกใหม่ที่กล้าหาญ
กับผู้ชายเพียงไม่กี่คน

494
01:21:10,257 --> 01:21:12,712
เราจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง!

495
01:22:06,906 --> 01:22:15,873
ลองมองไปรอบๆ ตัวคุณที่
โลกที่คุณรักเป็นอย่างดี

496
01:22:17,665 --> 01:22:24,504
และเสนอราคาอาณาจักรชรา
ของมนุษย์เป็นการอำลาครั้งสุดท้าย

497
01:22:26,484 --> 01:22:34,719
มันอาจจะดูไม่เหมือนสวรรค์
แต่อย่างน้อยมันก็ไม่ใช่นรก

498
01:22:36,846 --> 01:22:44,630
มันเป็นโลกใหม่ที่กล้าหาญ
โดยมีผู้ชายเพียงไม่กี่คน

499
01:22:47,005 --> 01:22:51,536
เราจะเริ่มเราจะเริ่ม
อีกครั้ง!

500
01:22:52,727 --> 01:22:59,219
อีกครั้ง! อีกครั้ง!
อีกครั้ง!

501
01:23:03,581 --> 01:23:06,233
ฉันมีแผนแล้ว!

502
01:23:08,942 --> 01:23:10,029
คุณไม่เห็นมันเหรอ?

503
01:23:10,415 --> 01:23:14,674
อารยธรรมเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด
อีกครั้ง! โอกาสครั้งที่สอง!

504
01:23:16,045 --> 01:23:18,228
เฮ- เราจะสร้างทางรถไฟด้วยซ้ำ
และอุโมงค์สู่ชายฝั่ง

505
01:23:18,956 --> 01:23:20,362
ไปที่นั่นเพื่อวันหยุดของเรา!

506
01:23:21,203 --> 01:23:23,094
ไม่มีอะไรหยุดผู้ชายอย่างเราได้!

507
01:23:24,001 --> 01:23:25,625
ฉันได้เริ่มต้นแล้ว

508
01:23:26,279 --> 01:23:27,738
ลองลงมาที่นี่ดูสิ

509
01:23:28,274 --> 01:23:30,750
ในห้องใต้ดินมีอุโมงค์
ยาวเกือบสิบหลา

510
01:23:31,288 --> 01:23:32,877
เขาใช้เวลาขุดหนึ่งสัปดาห์

511
01:23:33,433 --> 01:23:36,167
ฉันสามารถขุดลงไปได้มากขนาดนั้น
วันหนึ่งและฉันก็มี

512
01:23:36,595 --> 01:23:40,336
ความเฉลียวฉลาดครั้งแรกของฉันเกี่ยวกับอ่าว
ระหว่างความฝันกับพลังของเขา

513
01:23:56,485 --> 01:23:59,750
มันกำลังทำงานและ
การคิดว่านั่นทำให้เพื่อนออกไปข้างนอก

514
01:24:00,128 --> 01:24:02,944
ฉันพร้อมที่จะพักผ่อนสักหน่อย
แล้วเครื่องดื่มล่ะ?

515
01:24:03,360 --> 01:24:05,293
ไม่มีอะไรนอกจากแชมเปญตอนนี้
ฉันเป็นเจ้านาย

516
01:24:06,303 --> 01:24:09,217
เราดื่มแล้วเขาก็ยืนกราน
เมื่อเล่นไพ่

517
01:24:10,129 --> 01:24:12,334
ด้วยสายพันธุ์ของเราอยู่บนขอบ
ของการทำลายล้าง

518
01:24:12,825 --> 01:24:17,075
ไม่มีโอกาสมีแต่น่ากลัว
ความตาย เราเล่นเกมกันจริงๆ

519
01:24:30,402 --> 01:24:34,300
ต่อมาเขาได้พูดถึงแผนการของเขามากขึ้น
แต่ฉันเห็นเปลวไฟแวบวับ

520
01:24:34,716 --> 01:24:37,063
ในคืนสีน้ำเงินเข้ม
วัชพืชสีแดงเรืองแสง

521
01:24:37,516 --> 01:24:42,364
ขาตั้งสามขาเคลื่อนตัวไปไกลๆ
และฉันก็วางแก้วแชมเปญลง

522
01:24:43,157 --> 01:24:44,439
ฉันรู้สึกเป็นคนทรยศต่อคนของฉัน

523
01:24:45,165 --> 01:24:48,341
และฉันรู้ว่าฉันต้องทิ้งสิ่งนี้ไว้
strange dreamer.

524
01:25:07,841 --> 01:25:18,162
ลองมองไปรอบ ๆ ตัวคุณที่
โลกที่เราได้มารู้จัก

525
01:25:19,850 --> 01:25:29,694
มันดูจะมากขึ้นไปมั้ย.
กว่าการแสดงละครสัตว์บ้า?

526
01:25:32,667 --> 01:25:42,769
อาจจะมาจากความบ้าก็ได้
สิ่งสวยงามก็จะเติบโต...

527
01:27:08,304 --> 01:27:10,424
มีศพหลายสิบศพ
ในถนนยูสตัน

528
01:27:11,143 --> 01:27:13,501
โครงร่างของพวกเขาอ่อนลงด้วย
ฝุ่นสีดำ

529
01:27:14,288 --> 01:27:19,367
ทุกอย่างยังคงอยู่ บ้านถูกล็อค
และว่างเปล่า ร้านค้าปิด

530
01:27:20,079 --> 01:27:22,475
แต่คนปล้นได้ช่วยเหลือตนเองแล้ว
เพื่อดื่มไวน์และอาหาร

531
01:27:22,990 --> 01:27:26,331
และข้างนอกร้านเพชรก็มีทองคำอยู่บ้าง
โซ่และนาฬิกา

532
01:27:26,751 --> 01:27:28,265
ถูกกระจัดกระจายไปตามทางเท้า

533
01:28:11,285 --> 01:28:14,318
ฉันหยุดมองไปทางเสียงนั้น

534
01:28:15,192 --> 01:28:19,235
ดูเหมือนทะเลทรายอันยิ่งใหญ่นั้น
ของบ้านเรือนก็พบเสียง

535
01:28:19,640 --> 01:28:21,354
เพราะความกลัวและความสันโดษ

536
01:28:52,815 --> 01:28:55,541
เสียงร้องไห้อันสิ้นหวังได้ผล
ในใจของฉัน

537
01:28:56,575 --> 01:28:58,851
เสียงคร่ำครวญเข้าครอบงำฉัน

538
01:28:59,438 --> 01:29:03,357
ฉันเหนื่อยมาก เจ็บเท้า
หิวและกระหายน้ำ

539
01:29:04,334 --> 01:29:07,343
ทำไมฉันถึงเดินคนเดียว.
ในเมืองแห่งความตายนี้หรือ?

540
01:29:07,888 --> 01:29:12,342
ทำไมฉันถึงมีชีวิตอยู่เมื่อลอนดอนเป็น
นอนอยู่ในผ้าห่อศพสีดำอย่างนั้นหรือ?

541
01:29:13,116 --> 01:29:18,341
ฉันรู้สึกโดดเดี่ยวจนทนไม่ไหว
ล่องลอยจากถนนสู่ถนนที่ว่างเปล่า

542
01:29:18,945 --> 01:29:21,694
หันไปหาเสียงร้องนั้นอย่างไม่หยุดยั้ง

543
01:30:25,273 --> 01:30:27,494
ฉันเห็นเหนือต้นไม้บน
พริมโรส ฮิลล์,

544
01:30:27,916 --> 01:30:30,167
เครื่องจักรต่อสู้จากที่นั้น
เสียงหอนก็มา

545
01:30:30,883 --> 01:30:32,514
ฉันข้ามคลองรีเจ้นท์

546
01:30:32,966 --> 01:30:38,078
มีเครื่องที่สองยืนอยู่
ตั้งตรงแต่ยังคงเหมือนเดิม

547
01:30:53,482 --> 01:30:56,112
จู่ๆ เสียงก็หยุดลง

548
01:30:56,813 --> 01:31:00,708
ทันใดนั้นความรกร้าง
ความสันโดษกลายเป็นความทนไม่ได้

549
01:31:01,422 --> 01:31:04,225
ในขณะที่เสียงนั้นดังขึ้นลอนดอน
ดูเหมือนยังมีชีวิตอยู่

550
01:31:04,990 --> 01:31:08,508
ทันใดนั้นก็มีการเปลี่ยนแปลง
การผ่านไปของบางสิ่งบางอย่าง

551
01:31:08,948 --> 01:31:12,781
และสิ่งที่เหลืออยู่ก็คือ
ร่างอันเงียบงันนี้

552
01:31:15,332 --> 01:31:17,489
ฉันเงยหน้าขึ้นและเห็นเครื่องที่สาม

553
01:31:17,943 --> 01:31:21,290
มันตั้งตรงไม่ขยับเขยื้อน
เหมือนคนอื่นๆ

554
01:31:22,968 --> 01:31:28,366
ความตั้งใจอันบ้าคลั่งเข้าสิงฉัน:
ฉันจะมอบชีวิตของฉันให้กับชาวอังคาร

555
01:31:28,881 --> 01:31:30,013
ที่นี่และเดี๋ยวนี้

556
01:31:44,176 --> 01:31:47,747
ฉันเดินไปอย่างไม่ใส่ใจ
ไททันและเห็นว่ามีมากมาย

557
01:31:48,160 --> 01:31:50,873
มีนกสีดำบินวนอยู่และ
การรวมกลุ่มกันบนฝากระโปรงหน้า

558
01:31:51,378 --> 01:31:54,825
ฉันเริ่มวิ่งไปตามถนน
ฉันไม่รู้สึกกลัว มีเพียงความดุร้ายเท่านั้น

559
01:31:55,250 --> 01:31:57,385
trembling exultation
ขณะที่ข้าพเจ้าวิ่งขึ้นไปบนเนินเขา

560
01:31:57,386 --> 01:31:59,520
ไปยังสัตว์ประหลาดที่ไม่เคลื่อนไหว

561
01:32:00,180 --> 01:32:02,101
เศษสีแดงแขวนอยู่บนฝากระโปรง

562
01:32:02,567 --> 01:32:04,295
ซึ่งบรรดานกที่หิวโหยอยู่ในขณะนี้
จิกและฉีก

563
01:32:49,357 --> 01:32:51,356
ฉันตะเกียกตะกายขึ้นไปถึงยอด
ของพริมโรสฮิลล์

564
01:32:51,978 --> 01:32:53,770
ค่ายของดาวอังคารอยู่ด้านล่างฉัน

565
01:32:54,536 --> 01:32:57,551
มันเป็นพื้นที่อันยิ่งใหญ่
และกระจัดกระจายไปทั่ว

566
01:32:58,034 --> 01:33:00,252
ในเครื่องจักรของพวกเขาที่พลิกคว่ำ
เป็นชาวอังคาร ตายแล้ว

567
01:33:00,795 --> 01:33:03,543
ถูกสังหารตามอุบายของมนุษย์ทั้งหมด
ล้มเหลว

568
01:33:04,522 --> 01:33:07,474
โดยสิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อยที่สุดบน
โลก: แบคทีเรีย

569
01:33:08,147 --> 01:33:11,393
นาทีที่มองไม่เห็น แบคทีเรีย

570
01:33:25,239 --> 01:33:28,012
ผู้บุกรุกก็มาถึงโดยตรง
และดื่มและเลี้ยงอาหาร

571
01:33:28,862 --> 01:33:31,148
พันธมิตรระดับจุลภาคของเราถูกโจมตี
พวกเขา

572
01:33:31,920 --> 01:33:34,898
ตั้งแต่นั้นมาพวกเขาก็ถึงวาระแล้ว

573
01:35:11,034 --> 01:35:12,452
ความทรมานสิ้นสุดลงแล้ว

574
01:35:12,911 --> 01:35:14,460
ผู้คนกระจัดกระจายไปทั่ว
ประเทศ

575
01:35:14,879 --> 01:35:16,390
สิ้นหวัง, ไร้ผู้นำ, หิวโหย,

576
01:35:16,901 --> 01:35:20,646
หลายพันคนที่หนีออกทะเล
รวมทั้งคนที่รักฉันที่สุดด้วย

577
01:35:21,461 --> 01:35:26,040
ทุกคนสามารถกลับมาเป็นชีพจรแห่งชีวิต
เติบโตแข็งแกร่งขึ้นและแข็งแกร่งขึ้น

578
01:35:26,688 --> 01:35:27,850
จะตีอีกครั้ง

579
01:40:37,070 --> 01:40:39,248
เมื่อชีวิตกลับสู่ภาวะปกติ
คำถามของอีกคนหนึ่ง

580
01:40:39,785 --> 01:40:42,101
การโจมตีจากดาวอังคารทำให้เกิดสากล
ความกังวล

581
01:40:42,752 --> 01:40:47,038
โลกของเราปลอดภัยหรือนี่คือ
time of peace merely a reprieve?

582
01:40:47,611 --> 01:40:49,556
มันอาจจะข้ามความเวิ้งว้างอันกว้างใหญ่
ของพื้นที่

583
01:40:50,080 --> 01:40:53,694
พวกเขาได้รับบทเรียนแล้ว
และแม้กระทั่งตอนนี้ก็ยังรอคอยโอกาสของพวกเขาอยู่

584
01:40:54,392 --> 01:40:58,422
บางทีอนาคตอาจไม่ใช่ของมัน
สำหรับเรา แต่สำหรับชาวอังคาร

585
01:41:24,695 --> 01:41:29,257
ดูดี กำลังไปได้ดี
เรากำลังได้ภาพสวยๆ

586
01:41:29,757 --> 01:41:31,731
ที่ NASA ควบคุมพาซาดีน่า

587
01:41:32,316 --> 01:41:37,032
ยานลงจอดแตะดาวอังคารแล้ว
ห่างจากจุดมุ่งหมาย 28 กิโลเมตร

588
01:41:37,855 --> 01:41:39,973
เรากำลังดูที่น่าทึ่ง
ภูมิทัศน์,

589
01:41:40,627 --> 01:41:42,378
เกลื่อนไปด้วยชนิดต่างๆ
ของหิน

590
01:41:42,781 --> 01:41:45,695
แดง ม่วง... แล้วไงล่ะ
เบอร์มิวดา?

591
01:41:46,394 --> 01:41:49,184
มหัศจรรย์. ดูทุ่งเนินทรายนั่นสิ!

592
01:41:51,090 --> 01:41:53,239
เฮ้ เดี๋ยวก่อน ฉัน- ฉันได้รับ
สัญญาณไม่ไป

593
01:41:54,257 --> 01:41:57,139
ตอนนี้ฉันสูญเสียยานไปอันหนึ่ง
เฮ้ เบอร์มิวดา เข้าใจไหม?

594
01:41:57,517 --> 01:42:00,788
นะ ขาดการติดต่อ.. มี
ฝุ่นฟุ้งกระจายมากที่นั่น

595
01:42:02,316 --> 01:42:05,594
ตอนนี้ฉันทำยานลำที่สองหาย
เราประสบปัญหา

596
01:42:06,235 --> 01:42:09,534
ขาดการติดต่อโดยสิ้นเชิง พาซาดีน่า
บางทีเสาอากาศของ...

597
01:42:11,556 --> 01:42:16,085
เปลวไฟนั้นคืออะไร? เห็นไหม?
เปลวไฟสีเขียวมาจากดาวอังคาร

598
01:42:16,717 --> 01:42:20,238
ข้างหลังเป็นหมอกเขียวๆ
มันใกล้เข้ามาแล้ว

599
01:42:21,179 --> 01:42:25,569
คุณเห็นมันไหม เบอร์มิวดา?
เข้ามา เบอร์มิวดา!

600
01:42:26,962 --> 01:42:29,883
ฮูสตัน เข้ามา! เกิดอะไรขึ้น...

601
01:42:31,323 --> 01:42:35,141
สถานีติดตาม 43 แคนเบอร์รา
มาแคนเบอร์รา!

602
01:42:36,831 --> 01:42:40,230
สถานีติดตาม 63,
ได้ยินฉันไหม มาดริด...

603
01:42:41,771 --> 01:42:44,088
มีใครได้ยินฉันไหม? เข้ามา...!

604
01:42:44,956 --> 01:42:46,390
เข้ามา...